Jesteś tutaj: HomePrace uczniówPrace pisemnePastisz i jego uczniowskie realizacje

Pastisz i jego uczniowskie realizacje

Pastisz- odmiana stylizacji, utwór powstały jako świadome naśladownictwo konkretnego autora, dzieła, epoki. W pastiszu charakterystyczne cechy stylu danego autora czy utworu zostają świadomie przejaskrawione, aby go ośmieszyć.

A oto próby stworzenia pastiszu Adama Mickiewicza przez naszych uczniów:

                                     

                                      Jakub Zarzycki 3T

                                               "Racjonalność"

                                   "Słuchaj dzieweczko! Ona nie słucha"

                                   Próbuje przytulić nieistniejącego ducha

                                   "Coś niby chwyta, coś niby trzyma"

                                   Choć nikt inny tego nie zobaczy oczyma

                                   "Słuchaj dzieweczko!"

                                   -Ona nie może-

                                   Bo tu, gdzie stoi jej łóżeczko,

                                   Zjawę widzi od dwóch lat co dzień o tej porze

                                   "To Ty Jasieńko?

                                   Ach! I po śmierci kocha!"

                                   Szepcze Karusia cichuteńko

                                   I co dzień tak szlocha

                                   Skupiły krzyki ludu gromadę

                                   "Mówcie za Jasieńka pacierze"

                                   I rozpoczynają modlitewną roszadę

                                   A ja siedzę cicho, chociaż nie wierzę.

                                   Lecz z tłumu wyrwał się mądry, uczony

                                   I krzyknął wśród zgiełku

                                   "Nic tu nie ma, co za zabobony

                                   Zaufać musicie mojemu szkiełku!"

                                   "Ja ufam i sam nie wierzę"

                                   Rzekłem ośmielony jego osobą

                                   "I cenną radę wam powierzę

                                   To co wy wiarą, ja nazywam chorobą.

                                   Dziewczyna żyje przeszłością,

                                   Cień swego kochanka widzi w każdej iskierce,

                                   I choć możecie to nazwać bezdusznością,

                                   Na przyszłość winniście gotować swe serce"

                                      Adam Sadowski 3T
                                   „Miej serce i patrzaj w rozum”

                                   Słuchaj, dziewieczko!

                                   - Ona nie słucha –

                                   Biega, skacze, nadstawia ucha,
                                   Choć wokół nie ma żywego ducha.

                                   „To ty kochany? Ty Jasieńku?

                                   Ukaż się, niech zobaczę twe lica!

                                   Bez ciebie umieram po kawaleńku,

                                   Bez ciebie konam za życia!”

                                   Zebrała się wokół gromada przejęta,
                                   Do pacierza ręce złożyli,

                                   „Patrzcie! Duch Karusię opętał!”

                                   Wszyscy chórem prawili.

                                   Wyszedł starzec przed gawiedź,

                                   Głowę miał siwą jak popiół,

                                   „Rozum jej mętny jak zamieć,

                                   Musiała połknąć opium.

                                   Ufajcie memu szkiełku i oku,

                                   Nic tu nie widzę dokoła,

                                   Głupstwa gadacie, że tuż po zmroku,
                                   Karusia chce spotkać upiora!

                                   Ja wam rzeknę, a wierzyć mi musicie,
                                   Ona po stracie kochanka,
                                   Lekarza potrzebuje, co wróci jej życie,
                                   Lekarstwa musi być pełna szklanka.

                                   Prawdą jest, że współczucia wymaga,
                                   Tutaj modlitwa może pomóc,
                                   Ale zdrowy rozsądek to życia podstawa,
                                   Dlatego miej serce i patrzaj w rozum.”

 
Polish Bulgarian English French German Italian Russian Spanish

Gościmy

Odwiedza nas 193 gości oraz 0 użytkowników.

Razem zmieniamy świat

penek

face grupa

youtube grupa

blog graficzny

sport

biblioteka

 
Administrator strony: Mariusz Potyszka
Galeria: Paweł Wiśniewski 
 
QR Code   Współpraca:       Przyjaciel szkoły:
QR Code   logo   logo-bory   logolinuxpl
Początek strony